سمپوزیوم بین المللی روابط عمومی

عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی

در این مقاله نخست مفهوم سرمایه اجتماعی تعریف و ضمن اشاره به انواع سرمایه های اجتماعی قدیم و جدید و مشخص كردن مؤلفه ها و شاخص های اصلی آن سعی می شود یك مقیاس چند بعدی مناسب برای سنجش كم و كیف آن ارائه شود.
پس از تعیین ابزار اندازه گیری، روند تحولات انواع سرمایه های اجتماعی قدیم و جدید در ایران به ویژه در مراكز شهری با اشاره به مسئله فرسایش و كاهش سرمایه های اجتماعی قدیم یا درون گروهی و عدم جایگزینی سرمایه اجتماعی جدید یا بین گروهی، پی گیری و كم و كیف آن به كمك مقیاس چند بعدی تهیه شده توصیف شود.
برای تحلیل روند تغییرات سرمایه اجتماعی در ایران بر اساس نتایج حاصل از مرور انتقادی دیدگاه های نظری و منابع تجربی چارچوب نظری تلفیقی و جامعی تنظیم می شود كه در آن جایگاه و نقش ارتباطات اجتماعی و روابط عمومی به عنوان یكی از اصلی ترین متغیر های مستقل تعیین شود.
در جمع بندی نتایج به دست آمده ضمن نشان دادن رابطه توسعه اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی با سرمایه اجتماعی، جایگاه و نقش ارتباطات اجتماعی و روابط عمومی در فرآیند تغییرات سرمایه اجتماعی و به تبع آن توسعه اجتماعی تعیین خواهد شد.